Ιούνιος: ανοίγουμε τα παράθυρα αλλά και λίγο τον εαυτό μας
Καλό μήνα αγαπημένοι μου! Καλό καλοκαίρι! Ξένοιαστο, ανέμελο, ασυννέφιαστο…όπως του αρμόζει.
Φως, πολύ διαφορετικό από εκείνο των προηγούμενων μηνών, μέρες που μοιάζουν να μην τελειώνουν ποτέ, βραδιές πλημμυρισμένες αρώματα από κάθε λογής λουλούδια που ευωδιάζουν. Και μία εσωτερική ανάγκη. Όπως ανοίγουμε διάπλατα τα παράθυρα στο σπίτι μας για να γλιστρήσει μέσα η αύρα του καλοκαιριού και να διώξει τη βαριά ενέργεια του χειμώνα, έτσι πρέπει να ανοίγουμε και τη ψυχή μας .
Αυτό το καλοκαίρι θα πρότεινα μαζί με την εκκαθάριση του σπιτιού μας , όπως σχεδόν τελετουργικά κάνουμε κάθε χρόνο, να κάνουμε και μία «εσωτερική εκκαθάριση». Ας διώξουμε τα «χειμωνιάτικα βαρίδια» και ας κάνουμε χώρο στη ζωή μας για να τρυπώσει το νέο, το όμορφο, το καινούργιο.
Και όπως ανοίγουμε τα παράθυρα για να γεμίσουμε φρέσκο αέρα και φως,
Ας «ανοίξουμε» κι εμείς και ας αφήσουμε το καινούριο να μπει στη ζωή μας. Μια βόλτα σε μέρος που δεν ξέρουμε, ένα σπορ που θα θέλαμε να δοκιμάσουμε, μία εκδρομή που δεν τολμούσαμε να σχεδιάσουμε, ένα καινούριο μέρος για να απολαύσουμε τον καφέ μας. Δεν χρειάζεται κάτι μεγάλο. Απλά λίγος «αέρας ανανέωσης»
Κι όπως «ξεφορτωνόμαστε» ό,τι δεν χρειαζόμαστε πια
Ας κάνουμε το ίδιο και με ότι μας «βαραίνει» εσωτερικά. Μία ενοχή που κουβαλάμε ίσως άδικα. Μια σχέση που μας ζητά περισσότερα από ότι μπορεί να δώσει. Ένα πρέπει που έχουμε επιβάλλει στον εαυτό μας. Και δεν χρειάζεται να τα πετάξουμε όλα μονομιάς. Αλλά αξίζει να αναρωτηθούμε: «το χρειάζομαι ακόμα αυτό;»
Κι όπως γεμίζει το σπίτι μας χρώμα και φως
Ας φωτίσουμε και ας χρωματίσουμε και τη ζωή μας επιλέγοντας μόνο ότι μας δίνει χαρά και μας φτιάχνει τη διάθεση.
Κι όπως ετοιμάζουμε τη καλοκαιρινή μας δροσερή γωνιά
Ας αφήσουμε τον εαυτό μας να «απαγκιάζει» χαρίζοντας μας ιδιωτικότητα και στιγμές απόλαυσης μόνο για μας, πίνοντας τον καφέ μας, διαβάζοντας ένα βιβλίο ή απλά κάνοντας…. τίποτα. Δεν είναι εγωισμός. Είναι ανάγκη.
Και αν όλα αυτά φαίνονται δύσκολα ή πολλά, είπαμε, δε χρειάζεται να τα κάνουμε όλα με τη μία. Άλλωστε, να θυμίσω πως οι μεγάλες αλλαγές αρχίζουν πάντα από κάτι μικρό.
Φέτος, λοιπόν, αγαπημένοι μου, ας μην ανοίξουμε μόνο τα παράθυρα μας. Ας ανοίξουμε λίγο και τον εαυτό μας στο καλοκαίρι που έρχεται. Το σπίτι θα λάμψει. Κι εμείς, ελπίζω, λίγο περισσότερο.
Με αγάπη, Χριστίνα