Καλοκαιράκι αγάπη μου!
Αν και απ’ όλες τις εποχές του χρόνου περισσότερο αγαπώ τον χειμώνα, με το που σκάει μύτη το καλοκαίρι, χοροπηδάω -που λέει ο λόγος- απ’ τη χαρά μου!
Η λαχτάρα μου να νιώσω ξανά εκείνη την υπέροχη αίσθηση της ελαφρότητας και της ζωντάνιας, της βεβαιότητας ότι η ζωή είναι ωραία, και, πάνω απ’ όλα, της ψυχικής κάθαρσης, που μόνο η αγκαλιά της θάλασσας- όχι της κάθε θάλασσας, αλλά μόνο το απέραντο δικό μας γαλάζιο – σου προσφέρει, είναι… τεράστια!
Έτσι, κρύα ξεκρύα τα νερά, αρχές Ιουνίου, οπλίζομαι με… γενναιότητα για να αντιμετωπίσω τη μεγάλη ανατριχίλα και τρέχω στην πιο κοντινή παραλία!
Για πολλούς από μας, εμού συμπεριλαμβανομένης, η ξενοιασιά, η τεμπελιά, η ονειροπόληση και η αναπόληση, ο αυθορμητισμός και ο ερωτισμός, η αισιοδοξία, η χαρά της ζωής, η έμπνευση και η αμπελοφιλοσοφία, είναι συνώνυμα του καλοκαιριού. Μαζί με τα βιβλία, που κάνουν ασήκωτο το καλοκαιρινό σακ βουαγιάζ, και το καρπούζι, που όσο και να φας δεν το χορταίνεις, φιλοτεχνούν ένα από τα μεγαλύτερα έργα τέχνης, εξαιρετικά αφιερωμένο σε μας και τους αγαπημένους μας!
Μας εύχομαι, κοιτάζοντας το, ή πιο σωστά, βιώνοντάς το, να γίνουμε ξανά παιδιά, πανέτοιμα να κατακτήσουν τον κόσμο!