Όχι Ακύλα μου, μη ζητάς συγνώμη εσύ…
Αν και δεν ανήκω στους φανατικούς ακολούθους της Eurovision , να γνωρίζω όλες τις απαντήσεις σε επίπεδο…trivial pursuit, η αλήθεια είναι ότι φροντίζω να μην τη χάνω με τίποτα. Πρώτα από όλα λόγω … «επαγγελματικής διαστροφής» γιατί ως γνωστόν πρώτα φεύγει η ψυχή, κι έπειτα γιατί πραγματικά απολαμβάνω αυτή τη μουσική βραδιά που τα έχει όλα! Υπέροχες φωνές, εξαιρετικά «γιουροβιζιονικά» τραγούδια, αλλά και υπερβολικές εμφανίσεις, cult φυσιογνωμίες, ότι χρειάζεται δηλαδή για να χαρακτηρισθεί ένα πάρτυ ή ακόμα κι ένα «πανηγυράκι» όπως αρκετοί τη χαρακτηρίζουν, πετυχημένο. Συγχαρητήρια λοιπόν στην ομάδα παραγωγής τόσο της Αυστριακής τηλεόρασης όσο και της EBU που ανέβασαν τον πήχη της διοργάνωσης, βάζοντας μάλλον δύσκολα στη ταλαιπωρημένη πλην νικήτρια Βουλγαρία που θα κληθεί του χρόνου να κάνει την υπέρβαση.
Σε ρυθμούς Bagaranga λοιπόν θα κυλήσει σίγουρα το καλοκαίρι μας. Ένα τραγούδι που πραγματικά κέρδισε στη παράταση αφού σύμφωνα ακόμα και με τον θαυματουργό Δημήτρη Κοντόπουλο που βρισκόταν πίσω από την επιτυχία της Βουλγαρίας, ούτε οι ίδιοι δεν το περίμεναν! Σε αντίθεση βέβαια με όλους εμάς, συμπεριλαμβανομένου και του Πρωθυπουργού της χώρας, που είχαμε αρχίσει να ραβόμαστε για να πάμε του χρόνου ΟΑΚΑ…Τόσο σίγουροι για τη νίκη του Ακύλα!
Αυτού του γλυκύτατου πλάσματος που φορτώθηκε στη πλάτη του από τη μία μέρα στην άλλη -κυριολεκτικά – από όλους μας, το βάρος της πρωτιάς. Ντε και καλά. Μας έπεισαν όλους και πάνω από όλα τον ίδιο ότι ούτε η 2η θέση δεν θα ήταν διαπραγματεύσιμη… Και να τα στοιχήματα, και να οι υπερβολές. Και πάλι καλά δηλαδή που το παιδί είχε κρατήσει την επαφή του με τη γη. « Κουβά και πάλι και ζητώ συγγνώμη» ήταν τα πρώτα λόγια του 27χρονου στις δηλώσεις στο τέλος της βραδιάς.
Όχι Ακύλα μου. Να μη ζητάς συγνώμη εσύ. Εσύ να συνεχίσεις να ονειρεύεσαι. Να συνεχίσεις να κυνηγάς τους στόχους σου. Εσύ που έχεις ζήσει δύσκολα και που ποτέ δεν το έβαλες κάτω δίνοντας ένα μάθημα κυρίως στις νεότερες ηλικίες που έχουν χάσει την πίστη τους στην ίδια τη ζωή.
Συγνώμη να ζητούν όσοι σε έσυραν σε δύσκολα μονοπάτια. Σε αυτούς που πειραματίστηκαν επάνω σου και εκμεταλλεύτηκαν τη ζωντάνια, το πάθος, τον νεανικό αυθορμητισμό σου, το ταλέντο σου. Σου έδωσαν 10 και απαιτούσαν να πάρουν πίσω 100 λες και η διοργάνωση ήταν προσωπική τους υπόθεση και είχαν υπογράψει συμβόλαιο για τη νίκη σου. Αυτοί που δημιούργησαν γύρω σου σχεδόν μία μαζική υστερία που ποτέ άλλοτε δεν θυμάμαι να έχει συμβεί με άλλη συμμετοχή της χώρας μας. Αυτοί που δημιούργησαν μία εικονική πραγματικότητα γύρω σου, βασιζόμενοι στα likes και στους followers . Αυτοί λοιπόν οφείλουν να απολογηθούν τώρα όχι για τη 10η θέση η οποία είναι καλή – βεβαίως σου άξιζε λίγο καλύτερη – αλλά για όλη αυτή τη φούσκα που έφτιαξαν και σε έβαλαν μέσα . Οφείλουν να εξηγήσουν από πού ακριβώς αντλούσαν όλη αυτή τη σιγουριά και μην ακούσω τη δικαιολογία των στοιχημάτων…και την ανταπόκριση των social media , γιατί φοβάμαι ότι αν είναι έτσι δεν θα αρκούσε μόνο μία συγνώμη… Και εννοείται πως θα είχε ενδιαφέρον να μάθουμε και πόσο στοίχησε και όλο αυτό το απίθανο προτζεκτ..
Επίσης έχω μεγάλη περιέργεια να δω αν όλοι αυτοί που τοποθέτησαν το βάρος της πρωτιάς στους ώμους ενός παιδιού που διψούσε για όλο αυτό που έζησε έστω και για λίγα 24ωρα θα σταθούν και στη συνέχεια δίπλα του. Αν θα τον στηρίξουν να κάνει κάθε όνειρό του πραγματικότητα.
Κατάλαβες Ακύλα μου; Μόνο εσύ δεν πρέπει να μας ζητάς συγνώμη. Αυτό που επέλεξες να κάνεις το έκανες με τον καλύτερο τρόπο. Τα έδωσες όλα και ακόμα παραπάνω όπως είπες και το πιστεύω απόλυτα.
Συνέχισε Ακύλα μου . Συνέχισε να ονειρεύεσαι και να πιστεύεις. Έχεις πια ένα εξαιρετικό όπλο στη «φαρέτρα σου». Την εμπειρία της πραγματικής σόου μπιζ . Πορεύσου με τη γνώση.
Ραντεβού του χρόνου …
Με αγάπη, Χριστίνα