close

Ο ανιψιός του Δημήτρη Μητροπάνου ζει στη Γερμανία και μιλάει για το θείο του, την ξενιτιά και το νέο του τραγούδι

Ζει στη Γερμανία, έχοντας πάθος για τη μουσική, λατρεία για την πατρίδα του, την Ελλάδα και ένα όνομα βαρύ σαν ιστορία, που αποτελεί συγχρόνως τρία πράγματα μαζί: ευθύνη, περηφάνια και υπόσχεση ότι θα το τιμήσει δίνοντας τον καλύτερο εαυτό του. Στη ζωή, στις πράξεις και στο τραγούδι, που είναι το μεγαλύτερό του όνειρο από τότε που ήταν παιδί.

Ο Δημήτρης Μητροπάνος, ο ανιψιός του αείμνηστου σπουδαίου τραγουδιστή με καταγωγή από το Βόλο, μιλάει στο lifesharing.gr για την κυκλοφορία του νέου του τραγουδιού «Μέσα στη βροχή», όπως επίσης για το τι είναι αυτό που θαύμαζε στο θείο του και τι σημαίνει να ζει σε μια άλλη χώρα μακριά από τον ήλιο και τη θάλασσα της Ελλάδας.

«Έχω μάθει στα δύσκολα και δεν είμαι άνθρωπος που τα παρατάω» αναφέρει κατά τη διάρκεια της κουβέντας μας, αποκαλύπτοντας πώς νιώθει κάθε φορά που έρχεται στην πατρίδα: «Μόλις πατήσει το αεροπλάνο το έδαφος του αεροδρομίου, τρέμει όλο μου το κορμί από συγκίνηση και χαρά όταν βλέπω την Ελληνική Σημαία να κυματίζει».

Αυτή είναι η ιστορία του…


Συνέντευξη στη Βίκυ Καλοφωτιά

Το νέο σας τραγούδι ««Μέσα στη βροχή» συμπεριλαμβάνεται στο πρώτο σας άλμπουμ με τον τίτλο «Μια καρδιά». Ποια συναισθήματα ξυπνούν μέσα σας κάθε φορά που το ερμηνεύετε και τι είναι αυτό που θέλετε να μεταφέρετε μέσα από αυτό;

Το «Μέσα στη βροχή» είναι μια ερωτική μπαλάντα που βγάζει συναισθήματα ενός ανθρώπου, το πώς αντιμετωπίζει τον χωρισμό του και μεταφέρω αυτό ακριβώς το συναίσθημα στον κόσμο! Και εδώ θέλω να ευχαριστήσω τον στιχουργό, Πέτρο Βασιλειάδη αλλά και τον μουσικοσυνθέτη,   Αυγερινό Σέρμπο που κατάφεραν να βγάλουν αυτά τα συναισθήματα και να τα ερμηνεύσω!!

Τι σημαίνει να είσαι Έλληνας, μακριά από την πατρίδα σου και να τραγουδάς στα ελληνικά για όλο τον κόσμο;

Το να είσαι μακριά από την πατρίδα, είναι αρκετά δύσκολο συναίσθημα στην αρχή μέχρι να  συνηθίσεις ότι δεν ζεις πια στην Ελλάδα. Μετά και με τον καιρό, αφού αρχίζεις και το συνηθίζεις στην ξένη χώρα που ζεις, αρχίζει η νοσταλγία για την πατρίδα και για όλες τις παιδικές και οικογενειακές στιγμές. Η μουσική όμως με βοηθάει πολύ να παίρνω κουράγιο και δύναμη και να αισθάνομαι λες και είμαι στην πατρίδα όταν τραγουδάω. Είναι πανέμορφο συναίσθημα όταν τραγουδάω για τον κόσμο στις διάφορες εκδηλώσεις της ομογένειας και όχι μόνο.

Κάθε χρόνο υπάρχουν και πολλές διεθνείς εκδηλώσεις μουσικής σε διάφορες πόλεις της Γερμανίας όπου όλοι οι λαοί συναντιούνται μέσω της μουσικής. Εκεί τραγουδάω τα ομορφότερα τραγούδια της πατρίδας μας και όλοι οι ξένοι μένουν με το στόμα ανοιχτό και παρακολουθούν αποσβολωμένοι την πανέμορφη μουσική κουλτούρα της Ελλάδας μας. Αυτό με κάνει να αισθάνομαι πολύ ευλογημένος που μπορώ μέσω της μουσικής όχι απλά να κάνω τον κόσμο να περάσει όμορφα αλλά να μάθει και πολλά πράγματα για την πανέμορφη Ελλάδα μας.

Πώς βρεθήκατε στη Γερμανία και τι είναι αυτό που σας λείπει περισσότερο από την Ελλάδα και την ιδιαίτερη πατρίδα σας, το Βόλο;

Στην Γερμανία δεν βρέθηκα τυχαία. Πάντα ήταν η επιθυμία μέσα μου σαν παιδί να ανοίξω τα φτερά και έξω από την πατρίδα και να δω πώς ζει ο κόσμος. Εκεί να μάθω και άλλες κουλτούρες πέρα από την δική μας, αλλά  και να αποκτήσω πολλές εμπειρίες ζωής. Ο βασικός λόγος όμως που βρέθηκα στην Γερμανία, ήταν οι σπουδές μου εκεί στο παιδαγωγικό τμήμα στο μουσικό κλάδο.

Αυτό που μου λείπει από την πατρίδα μου είναι αυτή η ελευθερία και η ξενοιασιά που νιώθω όταν έρχομαι. Όταν κάνω αρκετούς μήνες για να έρθω στην Ελλάδα, μόλις πατήσει το αεροπλάνο το έδαφος του αεροδρομίου, αρχίζει και τρέμει όλο μου το κορμί από συγκίνηση και χαρά όταν βλέπω την Ελληνική Σημαία να κυματίζει. Φυσικά είναι και η μεγάλη χαρά ότι θα δω τους δικούς μου ανθρώπους και τους φίλους μου. Η μουσική είναι για μένα η ευκαιρία να βρίσκομαι πιο συχνά στην πατρίδα. Από την πόλη μου, τον Βόλο, φυσικά μου λείπει η θάλασσα, ο ήλιος και οι όμορφοι μεζέδες στα ουζερί της πόλης.

Με τι ασχολείστε παράλληλα με το τραγούδι;

Παράλληλα με το τραγούδι ασχολούμαι με την κύρια δουλειά μου, που δεν είναι άλλη από την μουσική παιδαγωγική, μέσω της οποίας προσπαθώ να μεταλαμπαδεύω στα νέα παιδιά ότι η μουσική είναι η ομορφότερη ασχολία που μπορούν να κάνουν μετά το σχολείο ή και παράλληλα.

Μένετε στη Στουτγάρδη, μια πόλη με πάρα πολλούς Έλληνες. Ποιες είναι οι σχέσεις μεταξύ σας;

Στην πόλη της Στουτγάρδης όπου ζω, χτυπάει πολύ δυνατά η καρδιά των Ελλήνων. Εδώ ζουν κάτι παραπάνω από 60.000 Έλληνες, εδώ και τρεις γενιές από την περίοδο μετά τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο. Οι σχέσεις μεταξύ των Ελλήνων είναι παραδειγματικές και υπάρχει μεγάλη υποστήριξη.

Αυτό το έζησα από την πρώτη στιγμή που ήρθα σε επαφή με πάρα πολλούς Έλληνες μέσα από διάφορες εκδηλώσεις όπου είχα την τιμή να είμαι παρών με την ορχήστρα μου. Η μαγική στιγμή όταν βρισκόμαστε στα διάφορα γλέντια -και όχι μόνο- είναι όταν βλέπω την τεράστια αγάπη και λαχτάρα αυτού του κόσμου για την πατρίδα, που προσπαθεί μέσα από αυτές τις εκδηλώσεις να νιώσει για λίγο ότι βρίσκεται στην Ελλάδα.

Τι θαυμάζατε περισσότερο στον αείμνηστο θείο σας εκτός από την πορεία του στο χώρο του τραγουδιού; Σε τι θα θέλατε να του μοιάσετε;

Φυσικά το ήθος του σαν άνθρωπος. Ο Δημήτρης Μητροπάνος, τον οποίο δυστυχώς δεν μπόρεσα να γνωρίσω από κοντά αλλά απ’ό,τι ξέρω από συγγενικά πρόσωπα, πρόκειται για έναν πολύ απλό άνθρωπο που ήταν πάντα με τον καλό λόγο και το χαμόγελο. Δεν είχε έπαρση, αν και ήξερε ότι είναι τόσο πολύ αγαπητός σε όλους τους Έλληνες και όχι μόνο. Πάντα χαιρετούσε τους πάντες και βοηθούσε όπου έπρεπε.

Νιώθω μεγάλη περηφάνια που κουβαλάω αυτό το τεράστιο επίθετο και στόχος μου είναι μέσα από την δική μου μουσική πορεία, αυτό το επίθετο να μην χαθεί στην ιστορία αλλά να είναι για πάντα στην επιφάνεια και στην μουσική επικαιρότητα. Σε αυτό που θέλω πολύ να μοιάσω στον θείο μου είναι στο ήθος και στην κοινωνικότητά του σαν άνθρωπος.

Υπάρχει κάτι, για το οποίο θα θέλατε να σας είχε δώσει τη συμβουλή του και δεν προλάβατε να τον ρωτήσετε;

Όπως ανέφερα, δυστυχώς δεν μπόρεσα να τον γνωρίσω από κοντά, αν και μετά την εμφάνιση μου στη γνωστή τηλεοπτική εκπομπή «Ελλάδα έχεις Ταλέντο» άκουσε για εμένα, απλά όμως δεν έτυχε να βρεθούμε από κοντά, γιατί τότε ήμουν ακόμα αρκετά μικρός για να τον δω από κοντά στα νυχτερινά μαγαζιά που τραγουδούσε. Μετά η συνέχεια είναι γνωστή, αφού δυστυχώς έφυγε πρόωρα από την ζωή, βυθίζοντας όλους μας στο πένθος.

«Έχω φτερά μες στην καρδιά» ερμηνεύετε σε στίχους του Πέτρου Βασιλειάδη και μουσική του Κώστα Αγγελόπουλου. Πώς καταφέρνετε ως νέος άνθρωπος να διατηρείτε αυτά τα «φτερά» ατσάλινα και να διεκδικείτε τα όνειρά σας παρά τα όσα συμβαίνουν;

Δυστυχώς η γενιά μου πέρασε πάρα πολύ δύσκολα γιατί όταν ήρθε η ώρα της ενηλικίωσής μου,  ήρθε η οικονομική κρίση και μετά από δέκα χρόνια που μου δόθηκε η ευκαιρία να κάνω το δισκογραφικό ντεμπούτο μου, ήρθε ο κορονοϊός. Αλλά εγώ έχω μάθει στα δύσκολα και δεν είμαι άνθρωπος που τα παρατάω.

Γι’αυτόν το λόγο έχω τα δικά μου «φτερά» στην καρδιά και θα προσπαθήσω μέσα από σκληρή δουλειά να κάνω το όνειρό μου πραγματικότητα, που δεν είναι άλλο από το τραγούδι. Άρα η επιλογή μου να κάνω αυτό το δισκογραφικό βήμα δεν ήταν θέμα βιοπορισμού αλλά θέμα λαχτάρας αυτού του ονείρου που ζω αυτή την στιγμή.

Είναι στα σχέδιά σας να επιστρέψετε κάποια στιγμή και να εγκατασταθείτε μόνιμα στην Ελλάδα;

Στα άμεσα σχέδιά μου δεν είναι να γυρίσω ολοκληρωτικά στην πατρίδα. Ο λόγος είναι ότι πέρασα πολλά μέχρι να σταθώ στα πόδια μου και να χτίσω την ζωή μου στο εξωτερικό μόνος, χωρίς να έχω ούτε συγγενείς, ούτε οικονομική βοήθεια από τρίτους αλλά μόνο μέσα από σκληρή δουλειά και τις δικές μου πλάτες.

Φυσικά και θα προσπαθήσω να κάνω στην Ελλάδα το όνειρό μου πραγματικότητα και αν οι συγκυρίες το φέρουν έτσι, ώστε να πρέπει να γυρίσω πίσω αλλά έχοντας τις προϋποθέσεις αυτής της επιλογής, τότε ναι, θα το σκεφτώ σοβαρά.

Τι άλλο προγραμματίζετε για το επόμενο διάστημα;

Για το επόμενο διάστημα προγραμματίζω τηλεοπτικές εμφανίσεις, καθώς και την εμφάνισή μου την δεύτερη μέρα της Πρωτοχρονιάς, στο Κέντρο «Caramela live» στην Λάρισα, όπου θα παρουσιάσω στον κόσμο τα τραγούδια μου από κοντά και θα έρθουμε για πρώτη φορά σε επαφή μετά από τόσα χρόνια. Για το λόγο αυτό η χαρά μου είναι τεράστια και περιμένω με μεγάλη λαχτάρα να τραγουδήσω πάλι στην Ελλάδα.

Σε αυτό το σημείο θέλω να ευχαριστήσω προσωπικά τον στιχουργό και παραγωγό μου, Πέτρο Βασιλειάδη για την τεράστια τιμή να ερμηνεύω αυτά τα πανέμορφα τραγούδια του, καθώς και για την τεράστια βοήθειά του προς το πρόσωπό μου. Επίσης, θέλω να ευχαριστήσω την εταιρία μου «RealMusic» και προσωπικά τον Δημήτρη Τσιανάκα και Αποστόλη Βούλγαρη για την εξίσου μεγάλη βοήθεια και εμπιστοσύνη που κι εκείνοι μου έδειξαν.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Κώστα Αγγελόπουλο για την πανέμορφη μουσική, τον Τάσο Σούρμπα για την υπέροχη ενορχήστρωση και στα πλήκτρα, και φυσικά τον μεγάλο Σταύρο Παραζέντζη στο κλαρίνο, που «ντύνει» μαγικά το τραγούδι αυτό.

Πέρα από το «Μη Μ’αγαπάς» ο κόσμος μπορεί να ακούσει σε όλες τις μουσικές πλατφόρμες και τα τρία άλλα τραγούδια μου: «Ψάξε», σε στίχους Πέτρου Βασιλειάδη και Μουσική Χρήστου Λιβέρη,  «Μη με ξεχνάς», σε στίχους Πέτρου Βασιλειάδη και Μουσική Αυγερινού Σέμπρου και τέλος το πανέμορφο λαϊκό τραγούδι «Μέσα στη βροχή», σε στίχους Πέτρου Βασιλειάδη και Μουσική Αυγερινού Σέμπρου, που κυκλοφορούν από την «Real Music».


Από μαθήτρια, ένα ήταν το αγαπημένο της μάθημα: η Έκθεση. Και μία η αγαπημένη της δραστηριότητα στον ελεύθερό της χρόνο: να γράφει με τις ώρες γεμίζοντας με λέξεις, άπειρες σελίδες τετραδίων. Σπούδασε Γερμανική Φιλολογία και Δημοσιογραφία, έκανε μεταπτυχιακό στα Παιδαγωγικά, πέταξε στους αιθέρες ως αεροσυνοδός, την κέρδισε όμως το αναμενόμενο: η δημοσιογραφία. Κι έτσι, το να γράφει, εντάχθηκε για τα καλά στη ζωή της. Και όπως φαίνεται, είναι μια σχέση διαρκείας. Της αρέσουν οι εκδρομές, η λογοτεχνία και η επικοινωνία με ανθρώπους από όλο τον κόσμο. Σκοπός της είναι να ταξιδεύουν παντού μέσα από την πένα της ιστορίες που εμπνέουν και κινητοποιούν.