close

«Παιδί μου…συγγνώμη.»

 

Η συγνώμη σε ένα παιδί, είναι μια υπεύθυνη κίνηση. Ως πατέρας, μητέρα, αν πάει κάτι στραβά με ένα παιδί, πρέπει να είστε σε θέση να του ζητήσετε συγνώμη. Γίνετε εσείς το παράδειγμα και διδάξτε στα παιδιά πώς όλοι κάνουν λάθη.

Το να παραδεχόμαστε το λάθος μας όταν έχει να κάνει με παιδιά, η αλήθεια είναι πως δεν είμαι μέρος της κουλτούρας μας. Αυτό συμβαίνει είτε γιατί πολλοί γονείς δεν συνειδητοποιούν τη σημασία της συγγνώμης για τα παιδιά, είτε γιατί πιστεύουν πως δεν πρέπει να παραδέχονται τα λάθη τους μπροστά τους για να χρειαστεί να ζητήσουν συγγνώμη. Στην πραγματικότητα όμως, τρεις απλές λέξεις “Συγγνώμη, έκανα λάθος”, έχουν σημαντικό αντίκτυπο στα παιδιά και προσφέρουν μαθήματα ζωής.

Είναι σημαντικό να ζητάμε συγνώμη από τα παιδιά. Ωστόσο, πολλοί γονείς πιστεύουν ότι η απολογία στα παιδιά τους, είναι σημάδι αδυναμίας. Όχι, όταν κάνεις λάθος, δεν τα κάνει να σκεφτούν κάτι λιγότερο για σένα. Είναι μια πολύ καλή ευκαιρία να τους διδάξετε την ανευθυνότητα, κάτι που όλοι μας πρέπει να σκεφτούμε.

Κάτι που κάθε γονέας προσπαθεί να κάνει, είναι να διδάξει στα παιδιά τη σημασία του να ζητάνε συγνώμη όταν κάνουν κάτι λάθος, λένε ψέματα ή όταν είναι παρορμητικά και καταλήγουν να κάνουν κάτι ασεβές ή επικίνδυνο. Η γνώση της απολογίας είναι πολύ σημαντική στη ζωή.

Η εκπαίδευση των παιδιών, στο να λένε συγνώμη από μικρή ηλικία, τα διευκολύνει να αισθάνονται ενσυναίσθηση. Τα βοηθά να αναλάβουν την ευθύνη για τις πράξεις τους και να είναι σε θέση να ελέγξουν τον εαυτό τους. Τέτοιου είδους συμπεριφορά, μερικές φορές, δεν είναι τόσο απλό να μαθευτεί. Άλλωστε, πολλές φορές οι ενήλικες δεν πράττουν αυτά που κηρύττουν.

Στους ενήλικες δεν αρέσει να ζητούν συγνώμη γιατί τους κάνει να αισθάνονται ντροπιασμένοι, δείχνοντας στα παιδιά ότι οι «μεγάλοι» δεν κάνουν λάθη. Παρ’ ολ’ αυτά, πρέπει να μάθετε κάτι σημαντικό: μαθαίνοντας να απολογείστε και να το κάνετε στην πράξη, μπορεί να βελτιώσει τη σχέση με τα παιδιά σας και να διευκολύνετε την εκμάθηση των αξιών.

Η «συγγνώμη» που ζητάμε από τα παιδιά μας κρύβει και τη δική μας αυτογνωσία. Το πότε και πως πρέπει να την λέμε την καθορίζουν οι στιγμές της καθημερινότητας. Εκεί όπου «χτίζεται» η δομή του χαρακτήρα του παιδιού. Δεν είναι μια λέξη που πρέπει να χρησιμοποιείται επιπόλαια, μόνο έπειτα από αρκετή σκέψη. Το να ζητάμε συγνώμη είναι μια πράξη ωριμότητας και θάρρους και υποδηλώνει ότι έχουμε κατανοήσει το λάθος μας και δεν σκοπεύουμε να το επαναλάβουμε.

Οι γονείς πρέπει να θυμούνται πως λέγοντας συγγνώμη δεν χάνουν κάτι από τον ρόλο τους ως γονείς. Ο στόχος δεν είναι να κυριαρχούν απέναντι στα παιδιά, αλλά να καθοδηγούν και να λειτουργούν ως παράδειγμα για το πώς να αλληλεπιδρούν με τους άλλους ανθρώπους. Οι γονείς πρέπει να διδάξουν στα παιδιά πως η συγγνώμη προϋποθέτει μεγάλη δύναμη για να δοθεί αβίαστα και από την καρδιά μας. Είναι αυτή που μας επιτρέπει να έχουμε συναίσθηση του κακού που κάναμε και μας οδηγεί στη βελτίωση. Η συγγνώμη των γονιών επομένως, είναι απαραίτητη για να εισπράξουν τα παιδιά το σεβασμό και την ασφάλεια, να δεχτούν την ατελή τους φύση, αλλά και να διδαχτούν πως η έκφραση της συγγνώμης είναι χαρακτηριστικό των δυνατών και όχι των αδυνάτων!

Η  «Συγγνώμη» είναι μια λέξη μαγική που κρύβει μέσα της βάθος και έντονα συναισθήματα. Είναι μια λέξη που γεφυρώνει τους ανθρώπους, συνειδήσεις και ενδυναμώνει σχέσεις.

 


Η Έλλη Χατζηπαζαρλή είναι ψυχολόγος, απόφοιτος του UEL (UNIVERSITY OF EAST LONDON), του Τμήματος Ψυχολογίας - BSc(Hons) Psychology. Μετεκπαιδεύτηκε στα ψυχομετρικά τεστ και πιο συγκεκριμένα, στις προβολικές δοκιμασίες TAT & CAT (ThematicApperception test & Children’s Apperception Test) και στο Ιχνογράφημα παιδιών και ενηλίκων, στο κέντρο διεπιστημονικής και ερευνητικής ψυχοκοινωνικής υποστήριξης παιδιών και ενηλίκων (ΔΙΚΕΨΥ). Έπειτα, ολοκλήρωσε με επιτυχία μία ακόμη μετεκπαίδευση και ειδικεύτηκε στην κλινική αξιολόγηση ενδοοικογενειακής βίας και σεξουαλικής κακοποίησης μέσω προβολικών διαγνωστικών εργαλείων, στο κέντρο ψυχολογίας Animus Corpus. Έχει παρακολουθήσει επιπλέον σεμινάρια σχετικά με το Selfie Syndrome, Bullying in schools και άλλα. Έχει συμμετάσχει εθελοντικά ως βοηθητικό προσωπικό - ψυχολόγος, στον οίκο υπέρ ενηλίκων, "Κωστοπούλειος Στέγη" στο νομό Σερρών , και στην Ελληνική Εταιρεία Νόσου Αλτσχάιμερ, στην Θεσσαλονίκη. Στο πλαίσιο της πρακτικής της άσκησης συνεργάστηκε σε ιδιωτικό ιατρείο ψυχιατρικής στην Θεσσαλονίκη και έπειτα στις Σέρρες. Είναι μέλος του συλλόγου BPS (British psychological Society).

INSTAGRAM FEED