close

Βρήκε τον άνδρα της ζωής της σε έναν άστεγο και έγραψε βιβλίο!

Όταν το ημερολόγιο έδειχνε 1988 και ο Νίκος Καρβέλας κυκλοφορούσε το τραγούδι με τους στίχους «Ποτέ μη λες ποτέ, δεν ξέρεις τι γίνεται» φαίνεται πως τελικά δεν είχε και τόσο άδικο. Ή και όσοι διατυμπανίζουν ένα άλλο κλισέ, ότι τάχα «Η αγάπη έρχεται από εκεί που δεν το περιμένεις!» ίσως όντως να μην αερολογούν με σκοπό να προσφέρουν παρηγοριά σε όσους αναζητούν ακόμη εκείνο τον έρωτα, που θα έρθει και θα «σαρώσει» τα πάντα στο πέρασμά του.

Περίτρανη απόδειξη και για τις δύο αυτές περιπτώσεις, όπου η μοίρα, σε συνεργασία με τον φτερωτό θεό Έρωτα… κάνουν τα δικά τους, αποτελεί σίγουρα η ιστορία της Emmy Abrahamson. Η Σουηδέζα συγγραφέας -που μιλάει αποκλειστικά στο lifesharing.gr– μετέφερε στο χαρτί το πώς γνωρίστηκε με τον άνδρα που τη γοήτευσε από το πρώτο κιόλας λεπτό! Τι κι αν αυτός περιπλανιόταν στους δρόμους άστεγος ζώντας σε έναν… θάμνο! Τι κι αν τα ρούχα του ήταν βρώμικα και τα πόδια χωρίς παπούτσια! Σαν θέλει η νύφη και ο γαμπρός, όλα είναι πιθανά! Ακόμη και το να ταιριάξουν τα φαινομενικά «αταίριαστα»! Άλλωστε είπαμε: ποτέ μη λες ποτέ…

Συνέντευξη στη Βίκυ Καλοφωτιά

Το βιβλίο σας «Πώς ερωτεύτηκα τον άνδρα που ζούσε στους θάμνους» είναι η αληθινή ιστορία του πώς γνωρίσατε τον άνδρα της ζωής σας, τον Vic. Τι θυμάστε εντονότερα από εκείνη την ημέρα;

Θυμάμαι σχεδόν τα πάντα για εκείνη την ημέρα. Ήταν Κυριακή 24 Σεπτεμβρίου 2006 στις 18:50. Ξέρω την ώρα, γιατί ήταν το πρώτο πράγμα που με ρώτησε και καθόμασταν ακριβώς μπροστά από ένα ρολόι. Αν και το βιβλίο λαμβάνει χώρα στη Βιέννη, στην πραγματικότητα συναντηθήκαμε στο Leidseplein στο Άμστερνταμ. Έχω ακόμα το σακάκι που φορούσα εκείνο το βράδυ!

Τι ήταν αυτό που σας έκανε να του δώσετε την ευκαιρία να σας γνωρίσει καλύτερα;

Επειδή με έκανε να γελάσω και γιατί σκέφτηκα ότι είχε όμορφα μάτια. Φαινόταν απλά σαν το πιο χαρούμενο άτομο που είχα γνωρίσει μέχρι τότε, παρ’όλο που ζούσε στους δρόμους και -στο μυαλό μου- δεν είχε «τίποτα». Με γοήτευσε το πώς κάποιος μπορούσε να είναι τόσο ευτυχισμένος και ανέμελος.

Ήσασταν μια νέα γυναίκα 30 ετών, με μια επιτυχημένη καριέρα ως συγγραφέας και αξιοζήλευτη κοινωνική ζωή. Πόσο εύκολο ήταν να ξεπεράσετε τις προκαταλήψεις και να ξεκινήσετε μια σχέση με έναν άνδρα άστεγο και εθισμένο στο αλκοόλ;

Στο μυαλό μου σκέφτηκα ότι ήταν ένα «λάθος», αλλά στην καρδιά μου ήξερα ότι αυτός ήταν ο «σωστός». Και όταν κατάλαβα ότι έπρεπε να ακολουθήσω την καρδιά μου, τότε ήταν πια εύκολο. Δεν το είπαμε σε όλους ότι ήταν άστεγος -μόνο στους πιο κοντινούς μας φίλους- έτσι δεν το γνώριζαν όλοι.

Πώς αντέδρασε η οικογένειά σας και οι φίλοι σας, όταν τον γνώρισαν;

Όταν τον γνώρισαν για πρώτη φορά, όλοι τον αγάπησαν. «Είναι ο πρώτος αληθινός άνδρας που έχεις φέρει ποτέ στο σπίτι», θυμάμαι τον μπαμπά μου να μου λέει. Φυσικά, δεν ήξεραν πολλά για το ιστορικό του. Δεν ήταν χαρούμενοι που δεν είχε μόρφωση αλλά μόλις τον γνώρισαν, κατάλαβαν γιατί ήμουν μαζί του. Και τους γοήτευσε όλους με τις εκπληκτικές δεξιότητές του στη μαγειρική… Είναι πολύ καλός μάγειρας!

Όταν σας έκανε πρόταση γάμου, δυσκολευτήκατε να του πείτε το «ναι»;

Απολύτως ΟΧΙ – ήμουν τόσο ευτυχισμένη όταν μου έκανε την πρόταση να παντρευτούμε! Ο Vic μου έκανε την πρόταση ενώ ήμασταν σε σαφάρι στην Τανζανία. Ήμασταν εκεί σε περίοδο εκτός αιχμής, οπότε ήμασταν οι μόνοι επισκέπτες σε ένα ξενοδοχείο δίπλα στη ζούγκλα και το προσωπικό μάς προειδοποίησε να μην βγούμε έξω τη νύχτα καθώς τα λιοντάρια περπατούσαν εκείνες τις ώρες γύρω από το οίκημα. Έκρυψε το δαχτυλίδι σε μια βρώμικη κάλτσα, καθώς ήταν το μόνο μέρος που ήξερε ότι δεν θα το βρω ποτέ. Η πρόταση γάμου έγινε κατά το ηλιοβασίλεμα στο μπαλκόνι μας και ήταν όλα πολύ ρομαντικά.

Πιστεύατε στον έρωτα πριν γνωρίσετε τον Vic;

Ναι, απόλυτα! Είχα ερωτευτεί πολλές φορές, αλλά όταν συναντηθήκαμε, ήμουν ελεύθερη και μου άρεσε πολύ που ήμουν έτσι. Δεν έψαχνα για σχέση όταν συναντηθήκαμε. Είχα μόλις λήξει μια τετραετή σχέση και απολάμβανα πραγματικά το να έχω το δικό μου διαμέρισμα, να βγαίνω έξω με φίλους και να κάνω παρέα με τη γάτα μου, τη Whiskey. Αλλά ποτέ δεν μπορείς να σχεδιάσεις την αγάπη…

Ο σύζυγός σας, σας πλησίασε χωρίς δεύτερη σκέψη. Είναι σήμερα το ίδιο εύκολο το φλερτ από την πλευρά των ανδρών;

Πραγματικότητα δεν ξέρω. Έχουν αλλάξει τόσα πολλά στο σκηνικό των ραντεβού τα τελευταία 15 χρόνια από τότε που έβγαινα με άνδρες κι εγώ η ίδια. Τώρα όλα φαίνεται να συμβαίνουν διαδικτυακά, κάτι που δεν φαίνεται να κάνει κανέναν ευτυχισμένο. Η συμβουλή μου είναι πάντα: διαγράψτε όλες σας τις εφαρμογές γνωριμιών και βγείτε έξω στον πραγματικό κόσμο!

Ισχύει ότι οι γυναίκες με ισχυρό χαρακτήρα ίσως και να φοβίζουν τους άνδρες ή είναι απλά ένας μύθος;

Όχι, δεν νομίζω. Εφόσον βέβαια δεν είναι κάποια επιθετική (ποιος συμπαθεί ένα επιθετικό άτομο;). Δεν υπάρχει τίποτα λάθος στο να έχεις ισχυρή θέληση και ισχυρό χαρακτήρα, όσο βέβαια δεν ανήκεις σε εκείνους που έχουν άσχημη συμπεριφορά απέναντι στους άλλους. Να διαθέτεις ισχυρό χαρακτήρα, αλλά πρέπει επίσης να είσαι σε θέση να γελάσεις με τον εαυτό σου και να είσαι ένα διασκεδαστικό άτομο για να κάνει κανείς μαζί του παρέα. Αν μια γυναίκα μοιάζει ευτυχισμένη και δείχνει να περνάει καλά, νομίζω ότι κάθε άντρας θα ήθελε να την πλησιάσει!

Οι ηρωίδες των βιβλίων σας είναι έξυπνες, με έντονη προσωπικότητα και αίσθηση του χιούμορ. Υπάρχουν τέτοιες γυναίκες και στην αληθινή ζωή;

Ναι, βέβαια! Είμαι κι εγώ μια από αυτές! Λατρεύω τις γυναίκες που έχουν καλή αίσθηση του χιούμορ -και νομίζω ότι το ίδιο συμβαίνει και με τους άνδρες. Μια γυναίκα που μπορεί να γελάσει με τον εαυτό της αντί να προσπαθεί πάντα να επιτύχει κάποια αδύνατη τελειότητα. Και μια γυναίκα που έχει πολλά ενδιαφέροντα, είναι επίσης ελκυστική.

Έχετε δημιουργήσει μια όμορφη οικογένεια που ολοκληρώθηκε όταν αποκτήσατε δίδυμα. Τους έχετε αφηγηθεί την ιστορία της γνωριμίας σας;

Ναι, έχουμε πει τα πάντα στα δεκάχρονα πλέον δίδυμά μας (καλά, ίσως όχι «τα πάντα» -χα, χα!). Ξέρουν τα πάντα γύρω από το ότι ο μπαμπάς τους ζούσε σε έναν θάμνο και ήταν άστεγος. Νομίζουν ότι είναι πραγματικά αστείο!

Πώς βρέθηκε ο σύζυγός σας να περιπλανιέται εκείνη την εποχή, στο δρόμο, άστεγος;

Ένιωθε λίγο χαμένος στον Καναδά όπου ζούσε και αποφάσισε να ταξιδέψει με προορισμό την Ευρώπη. Τα χρήματά του εξαντλήθηκαν γρήγορα και έτσι άρχισε να ζει στους δρόμους. Όταν συναντηθήκαμε, ζούσε σε έναν θάμνο στο πάρκο Vondel στο Άμστερνταμ!

Μετά το γάμο σας, τον προτρέψατε να σπουδάσει μηχανολογία. Πώς επηρέασε αυτό την καθημερινότητά σας;

Ο Vic σπούδασε για πέντε χρόνια, κάτι που ήταν πολύ δύσκολο, καθώς είχαμε νεογέννητα δίδυμα και σχεδόν καθόλου χρήματα, αφού ζούσαμε μόνο με το εισόδημά μου ως συγγραφέας. Αλλά με κάποιον τρόπο τα καταφέραμε -αν βάλεις κάτι στο μυαλό σου και στοχεύσεις σε αυτό, όλα είναι δυνατά. Και δεν είχαμε πολλές επιλογές. Ήταν μια δύσκολη και κουραστική περίοδος, αλλά το ξεπεράσαμε, γιατί ακόμα καταφέρναμε να γελάμε μαζί και γύρω από την κατάστασή μας. Το να μπορείς να γελάς μαζί με το σύντροφό σου, είναι ένα από τα πιο σημαντικά συστατικά για μια επιτυχημένη και ευτυχισμένη σχέση. Αυτό, και το να μην σκέφτεστε και να μην αναλύετε υπερβολικά τα πάντα.

Πώς είναι σήμερα η καθημερινότητά σας ως οικογένεια;

Είμαστε πια μαζί για σχεδόν 15 χρόνια, τα 13 από αυτά παντρεμένοι, οπότε η ζωή μας αποτελείται από διάφορες ρουτίνες. Συνήθως ξυπνάμε περίπου στις 6, τα παιδιά πηγαίνουν στο σχολείο γύρω στις 8, ο Vic πηγαίνει στη δουλειά, εγώ γράφω όλη την ημέρα, τα παιδιά έρχονται στο σπίτι γύρω στις 15, δείπνο, τηλεόραση, κρεβάτι. Όχι κάτι πολύ λαμπερό, αλλά το λατρεύω και λατρεύω την κάθε στιγμή.

Πώς φαντάζεστε τον εαυτό σας και την οικογένειά σας σε δέκα χρόνια;

Τα δίδυμα θα είναι τότε 20 ετών, οπότε υποθέτω ότι θα έχουν μετακομίσει, εκτός κι αν τα… κλειδώσω στο υπόγειο (γέλια). Θα ήθελα πολύ να ζήσω ξανά στο εξωτερικό. Ίσως στην Τανζανία, την Ταϊλάνδη ή την Ιταλία. Ή στην Ελλάδα…

Τι έχετε να πείτε στις γυναίκες που επιλέγουν έναν σύντροφο με κριτήριο την εξωτερική εμφάνιση ή τον… τραπεζικό του λογαριασμό;

Θα έλεγα: «ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΤΟ! Σταματήστε το, διαφορετικά θα καταλήξετε μόνες». Έχω μια φίλη που είναι ελεύθερη και αυτή την περίοδο βγαίνει ραντεβού μέσω εφαρμογών για γνωριμίες. Δέχεται να βγει με κάποιον μόνο αν είναι εξαιρετικά εμφανίσιμος. Λοιπόν, είναι 35 ετών και είναι ακόμα ελεύθερη…

Πρώτα απ ‘όλα, προσπαθήστε να μην βρείτε κάποιον από το διαδίκτυο, καθώς δεν θα ξέρετε ποτέ πώς θα είναι η χημεία μεταξύ σας έως ότου τον συναντήσετε. Απλώς προσπαθήστε να κάνετε τη ζωή σας όσο πιο υπέροχη και ενδιαφέρουσα μπορείτε -και τότε θα βρείτε κάποιον. Προσπαθήστε να κάνετε τον εαυτό σας ευτυχισμένο πριν προσπαθήσετε να βρείτε κάποιον. Ζήστε τη ζωή με ανοιχτά μάτια και με ανοιχτή καρδιά -μπορεί να συμβούν τα πιο υπέροχα και απρόσμενα πράγματα.

Έχετε σκεφθεί να μεταφερθεί η ιστορία του βιβλίου σας και στη μεγάλη οθόνη;

Τα δικαιώματα της ταινίας που βασίζεται στο βιβλίο, πουλήθηκαν πριν από την κυκλοφορία του, και υπήρξε μέχρι και ένας «πόλεμος» υποβολής προσφορών από τους υποψηφίους, προκειμένου να τα εξασφαλίσουν! Όμως, τα πράγματα χρειάζονται πολύ χρόνο στην κινηματογραφική βιομηχανία… Αλλά -ας «χτυπήσουμε ξύλο»- φαίνεται ότι μπορεί φέτος να ξεκινήσουν τα γυρίσματα. Όλα εξαρτώνται, φυσικά από την πανδημία.

Ξεκινήσατε ήδη να γράφετε το επόμενο βιβλίο σας; Τι σχεδιάζετε για το μέλλον;

Έχω γράψει πολλά ακόμη βιβλία για ενήλικες, αλλά δυστυχώς δεν έχουν δημοσιευτεί ακόμα στα ελληνικά. Ένα από τα βιβλία μου εκτυλίσσεται πράγματι στην Ελλάδα  -αφορά την ιστορία μιας μητέρας και μιας κόρης που κάνουν μια κρουαζιέρα στην Ελλάδα! Πήγα κι εγώ στο παρελθόν μια κρουαζιέρα με τη μητέρα μου στην Ελλάδα και ερωτεύτηκα τη χώρα σας. Δεν ερωτεύτηκα την καθαυτή κρουαζιέρα -ήταν γεμάτη από περίεργους ανθρώπους!- αλλά την καταπληκτική φύση, το φαγητό και τους ανθρώπους που έχει η Ελλάδα. Μια μέρα ελπίζω να επιστρέψω…

*Το βιβλίο «Πώς ερωτεύτηκα τον άντρα που ζούσε στους θάμνους» κυκλοφόρησε το 2017 από τις Εκδόσεις Ψυχογιός.

*Πηγή φωτογραφιών: Προσωπικό αρχείο Emmy Abrahamson


Από μαθήτρια, ένα ήταν το αγαπημένο της μάθημα: η Έκθεση. Και μία η αγαπημένη της δραστηριότητα στον ελεύθερό της χρόνο: να γράφει με τις ώρες γεμίζοντας με λέξεις, άπειρες σελίδες τετραδίων. Σπούδασε Γερμανική Φιλολογία και Δημοσιογραφία, έκανε μεταπτυχιακό στα Παιδαγωγικά, πέταξε στους αιθέρες ως αεροσυνοδός, την κέρδισε όμως το αναμενόμενο: η δημοσιογραφία. Κι έτσι, το να γράφει, εντάχθηκε για τα καλά στη ζωή της. Και όπως φαίνεται, είναι μια σχέση διαρκείας. Της αρέσουν οι εκδρομές, η λογοτεχνία και η επικοινωνία με ανθρώπους από όλο τον κόσμο. Σκοπός της είναι να ταξιδεύουν παντού μέσα από την πένα της ιστορίες που εμπνέουν και κινητοποιούν.