close

Ψυχραιμία παιδιά!!!

Δεν ξέρω γιατί αλλά το τελευταίο διάστημα όλο και πληθαίνουν οι άνθρωποι γύρω μου που με κοιτούν με βλέμμα «σύμμεικτο»:  … 70% συμπόνιας 20% απορίας   και 10% φόβου, όχι κατά  ανάγκη στις ίδιες αναλογίες για όλους,  και μου κάνουν την ίδια ερώτηση, παύλα, επισήμανση:  Τόση ψυχραιμία;… είναι δυνατόν;…είναι φυσιολογικό;

Η αλήθεια είναι ότι το τελευταίο διάστημα δεν θα το χαρακτήριζα και ένα από τα πιο εύκολα που έχω περάσει τα τελευταία χρόνια. Δυσκολίες, ανατροπές , απώλειες είναι τα χαρακτηριστικά των τελευταίων μηνών.

Ευτυχώς για μένα, το «περιβάλλον» είναι γνώριμο. «The story of my life»… όπως λέω σε άπταιστα…ελληνικά.  Έχω απόλυτα κατανοήσει κι έχω απόλυτα συμβιβαστεί με το γεγονός   ότι αν κάποιος χρειάζεται ένα  μήνα για να φτάσει στον προορισμό του διανύοντας  μία συγκεκριμένη διαδρομή , εγώ σίγουρα θα χρειαστώ… έξι.  Κανένα πρόβλημα… Άλλωστε όπως λέει και ο ποιητής: «το ταξίδι είναι που μετράει».

Όταν μάλιστα ο δρόμος γίνεται εξαιρετικά δύσβατος έχω ακόμα ένα moto που ακολουθώ και πάλι σε άπταιστα ελληνικά: «go with the flow». Αφέσου στη ροή . Το ποτάμι βρίσκει πάντα τη διαδρομή που πρέπει να ακολουθήσει  όσα εμπόδια κι βρεθούν στο πέρασμα του…

Είμαι σίγουρη ότι διαβάζοντας το κείμενο αυτό οι περισσότεροι θα έχετε …ταυτιστεί. Δεν σας λέω τίποτα καινούριο.  Η ζωή πλέον είναι ένα άγριο παιχνίδι επιβίωσης.  Και δυστυχώς δεν έχει τίποτα από την «λάμψη»  των τηλεοπτικών παιχνιδιών επιβίωσης που στο τέλος , έστω και εφήμερα, όλοι γίνονται «πλούσιοι και διάσημοι».  Και το χειρότερο … δεν γνωρίζεις και την ημέρα ολοκλήρωσης του ώστε να έχεις τουλάχιστον κάτι να σε διαβεβαιώνει ότι η ταλαιπωρία φτάνει στο τέλος της.

Σε αυτή την αρένα λοιπόν, το μόνο που μπορεί να σε κρατήσει  λίγο παραπάνω «ζωντανό» είναι για μένα η ψυχραιμία. Η ψυχραιμία και η συνειδητοποίηση του ΣΗΜΕΡΑ.  Να αγωνίζεσαι για το τώρα. Γι αυτό που βλέπεις. Για το υπαρκτό.  Το τι θα συναντήσει κανείς στο τέλος της διαδρομής δεν μπορεί ποτέ να το γνωρίζει. Ούτε καν το επόμενο εμπόδιο ή το επόμενο δώρο που θα έρθει.   Όλα καλοδεχούμενα. Και γιατί όχι; όλα αξιοποιήσιμα..

Γι αυτό λοιπόν σας λέω… Ψυχραιμία αγάπες!!!   Αρπάξτε τη «σχεδία» της ζωής και ακολουθείστε τη ροή του ποταμού.  Αυτός ξέρει…

Χριστίνα Λαμπίρη


Η Χριστίνα Λαμπίρη είναι δημοσιογράφος με πολυετή προϋπηρεσία στο χώρο των περιοδικών, της τηλεόρασης αλλά και στου ραδιοφώνου. Έχει αγαπηθεί από το κοινό από τη πρώτη στιγμή που ανέλαβε να εκπροσωπήσει την μεσημεριανή ζώνη με ένα προφίλ δημοσιογραφικό που χαρακτηριζόταν εξαρχής από ήθος και υπευθυνότητα. Από τότε έχει υπηρετήσει επάξια ως παρουσιάστρια ζώνες ειδησεογραφίας , πρωινής ενημέρωσης , εκπομπές κοινωνικού περιεχομένου αλλά και ειδικές εκπομπές όπως Καλλιστεία, Τηλεμαραθώνιο αλλά και τα Τηλεοπτικά βραβεία του ΕΘΝΟΥΣ «ΠΡΟΣΩΠΑ 2008». Έχει κερδίσει 2 τηλεοπτικά βραβεία ως «αγαπημένη εκπομπή κοινού 2005» και «Βραβείο ειδικής εκπομπής 2008» για τον Τηλεμαραθώνιο που διοργανώθηκε για υποστήριξη και βοήθεια προς τους πυροπαθείς της Ηλείας , ενώ ήταν και δύο φορές υποψήφια στα ίδια βραβεία ως «αγαπημένη παρουσιάστρια κοινού εκτός ειδήσεων». Το 2012 αποφάσισε να διοχετεύσει όλη της το «είναι» στο δικό της ηλεκτρονικό δημιούργημα που δεν είναι άλλο από το The fun of Lifesharing.«To site αυτό έχει γίνει με αγάπη και μεράκι τόσο από εμένα όσο και από τους συνεργάτες μου όλους εσάς που θέλετε να ενημερώνεστε για θέματα υγείας,ομορφιάς,μόδας,ψυχολογίας, επικαιρότητας και όχι μόνο. Η ομάδα μας πρεσβεύει την χαρά του να μοιράζεσαι την γνώση και δεν είναι τυχαίο ποια άτομα μπήκαν στην οικογένεια του Τhe fun of Lifesharing. Το όραμα μας είναι η ομάδα αυτή να επεκταθεί και να εμπνευστεί από εσάς! Θέλουμε να γίνουμε η αγαπημένη σας παρέα το πρωί με καφέ, τις χαλαρές σας ώρες,το βράδυ πριν κοιμηθείτε,στο διάλειμμα σας στη δουλειά,η συντροφιά σας σε κάθε στιγμή σας».

INSTAGRAM FEED