Ωχ… νέα σεξουαλική δυσλειτουργία
Η νέα σεξουαλική δυσλειτουργία φέρει τον επιστημονικό όρο «καταναγκαστική σεξουαλική συμπεριφορά», και ο Επ. Καθηγητής Γυναικολογίας, Σεξολόγος και Διευθυντής του Ελληνικού Σεξολογικού Ινστιτούτου, κύριος Ζήσης Παπαθανασίου, μας μιλάει γι αυτήν:
« Η σεξολογία παρουσίασε μια ιδιαίτερη πρόοδο κατά το δεύτερο ήμισυ του εικοστού αιώνα, τόσο σε επίπεδο διαγνωστικό όσο και σε επίπεδο θεραπευτικό. Την ίδια εποχή ξεκαθάρισαν και οι απόψεις ως προς το ρόλο των ορμονών στην ανθρώπινη σεξουαλικότητα και έγινε σαφές ότι οι περισσότερες σεξουαλικές δυσλειτουργίες σχετίζονται με αίτια κυρίως ψυχολογικά.
» Το πρόβλημα των περισσότερων ανδρών και γυναικών που κατέφευγαν μέχρι πρότινος στους ειδικούς αφορούσε μειωμένη σεξουαλικότητα, με την έννοια των διαταραχών της στύσης, αδυναμία ελέγχου της εκσπερμάτισης, ελάττωση ή έλλειψη ερωτικής επιθυμίας, αδυναμία οργασμού κτλ.
» Αντίθετα, η αυξημένη σεξουαλική συμπεριφορά, δηλαδή η συνεχής εναλλαγή σεξουαλικών συντρόφων, η ερωτική επικοινωνία με πολλούς ή ανώνυμους συντρόφους, η επιδειξιομανία, η ηδονοβλεψία, ο συνεχής αυνανισμός, η παιδοφιλία, η νυμφομανία κ.ά., αφορούσε μικρό ποσοστό ανδρών και γυναικών και αποτελούσε σπάνιο αίτιο καταφυγής σε ειδικούς γιατρούς.
» Όμως σήμερα διαπιστώνουμε ότι τα πράγματα έχουν αλλάξει και οι συμπεριφορές αυτού του είδους εκδηλώνονται σε μεγάλο ποσοστό ανδρών κυρίως αλλά και γυναικών, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται σοβαρά κοινωνικά, οικογενειακά και επαγγελματικά προβλήματα.
» Γι αυτό όλες αυτές οι συμπεριφορές, που ως κοινό χαρακτηριστικό έχουν την αυξημένη σεξουαλικότητα, αντιμετωπίζονται σήμερα από τους σεξολόγους ως σεξουαλική δυσλειτουργία που ονομάζεται «καταναγκαστική σεξουαλική συμπεριφορά» . Στην κατηγορία αυτή ανήκουν τα άτομα που αν και αναγνωρίζουν τις αρνητικές και συχνά πολύ σοβαρές επιπτώσεις που έχει η υπερ-σεξουαλικότητα τους στη προσωπική αλλά και επαγγελματική, και κοινωνική τους ζωή και στη ζωή των ανθρώπων του περιβάλλοντός τους, δεν καταφέρνουν να την περιορίσουν, και χρειάζονται ψυχολογική και όχι μόνο υποστήριξη.
» Με βάση τα παραπάνω δεδομένα, η υπερσεξουαλικότητα τίθεται πλέον στο μικροσκόπιο της επιστήμης, καθώς και άλλες οριακές ή παραφιλικές (διαστροφικές) διαταραχές. Επιπλέον μερικές συμπεριφορές εμπεριέχουν και ποινικές ευθύνες ή συνδέονται με πρόκληση βλάβης (βιασμός, αιμομιξία, παιδική κακοποίηση). Η τελευταία κατηγορία αυξάνεται επικίνδυνα σε χώρες της Κεντρικής και Βόρειας Ευρώπης και αναγκάζει τις κυβερνήσεις κρατών να συστήσουν ειδικά ιατρεία ή κέντρα Σεξολογίας για την αντιμετώπιση κυρίως της καταναγκαστικής σεξουαλικής συμπεριφοράς, πέρα από τις γνωστές από παλαιότερα σεξουαλικές δυσλειτουργίες».